สำหรับชิรา วิชัยสุทธิกุล ความสนใจใน ‘ใบหน้าของผู้คน’ ก่อตัวขึ้นจากความเคยชินเล็กๆ ตั้งแต่วัยเด็ก เขาจำได้ว่าตัวเองมักเฝ้ามองผู้คนอยู่เสมอ มองว่าใบหน้าแบบไหนดูเป็นมิตร แบบไหนชวนให้อยากเข้าไปพูดคุย หรือแม้แต่ใบหน้าที่ทำให้รู้สึกควรรักษาระยะห่าง ความสนใจนั้นค่อยๆ ขยายจากรูปหน้าไปสู่อารมณ์ที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง