Photographer: Manosit Boonnon
Words: Suriya G.
โตส ซันโตส หรือ ปัญญวัฒน์ พิทักษวรรณ ศิลปินรุ่นใหม่ไฟแรงผู้สร้างสรรค์ผลงานนอกกรอบ อาจเพราะเขาไม่ได้ร่ำเรียนทางศิลปะโดยตรง จึงทำงานโดยไม่ยึดติดกับทฤษฎี และนั่นอาจเป็นเหตุผลว่าทำไมผลงานของเขาถึงดูแปลกแยก แตกต่าง แต่กลับเต็มไปด้วยพลังสร้างสรรค์ จนกลายเป็นหนึ่งในศิลปินรุ่นใหม่ที่น่าจับตามอง
ศิลปินที่เริ่มต้นจากการเป็นนักออกแบบ
เรียนด้านออกแบบกราฟิก หลังจากจบก็ทำงานเป็นดีไซเนอร์ในสตูดิโออยู่พักใหญ่ ก่อนจะย้ายไปเป็นกราฟิกดีไซเนอร์ที่ Jim Thompson ที่นั่นทำให้ผมได้เรียนรู้อะไรมากมาย จากนั้นจึงตัดสินใจออกมาทำงานอิสระ และมีโอกาสร่วมงานกับแบรนด์ระดับโลกอย่าง Adidas ในโครงการศิลปะร่วมที่แฟลกชิป สโตร์ สยามสแควร์ หลังจากนั้นก็ได้คอลแลบกับอีกหลายแบรนด์ เช่น Mercedes-Benz ปัจจุบันยังคงทำงานออกแบบกราฟิกอยู่บ้าง แต่สัดส่วนน้อยลงมาก
จุดเริ่มต้นของการทำงานศิลปะ
ช่วงสถานการณ์โควิด งานออกแบบลดลงเลยมีเวลาว่างมากขึ้น จึงเริ่มทำงานศิลปะเพียงเพราะอยากระบายความรู้สึกบางอย่าง ไม่ได้ตั้งใจจะขาย แต่พอโพสต์ในโซเชียลกลับมีคนสนใจและติดต่อขอซื้อ ซึ่งเขาเป็นนักสะสมศิลปะชื่อดังพอสมควร นั่นจึงกลายเป็นจุดเริ่มต้นให้ผมพัฒนาผลงานต่อมา และสร้างคาแร็กเตอร์ดีไซน์ชื่อ GEECON ร่วมกับ BOO-X ซึ่งเกิดจากการผสมสิ่งที่ผมชอบหลายอย่างเข้าด้วยกัน เช่น หนุมาน และการ์ตูนญี่ปุ่นอย่าง Astro Boy ทำให้เกิดคาแร็กเตอร์ที่แปลกใหม่ในสายตาผู้ชม
การเป็นศิลปินแตกต่างจากนักออกแบบอย่างไร
ต้องบอกก่อนว่าเส้นทางศิลปินของผมเพิ่งเริ่มต้น ทำงานศิลปะมาเพียง 3-4 ปี ความรู้สึกส่วนตัวคือมันต่างกันพอสมควร งานออกแบบกราฟิกต้องทำตามโจทย์ลูกค้า แต่พอเป็นงานศิลปะ กลับพบว่าการพยายามทำให้คนอื่นพอใจไม่ค่อยเวิร์กเท่าไหร่ ตรงกันข้าม เมื่อทำในสิ่งที่อยากทำโดยไม่แคร์ใคร กลับได้รับเสียงตอบรับที่ดีกว่า
ช่วยเล่าถึงผลงานล่าสุดของคุณหน่อย
นิทรรศการเดี่ยวล่าสุดของผมจัดโดย ถัง คอนเทมโพรารี อาร์ต มีชื่อว่า ‘Seeking in the Interstices’ เป็นการตั้งคำถามต่อศรัทธาและอิสรภาพภายในโครงสร้างความเชื่อบางอย่างที่หล่อหลอมเรามาตั้งแต่เด็ก หลายครั้งเราไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังติดอยู่ในกรอบที่สร้างขึ้นเอง ความเชื่อ ศรัทธา และวัฒนธรรม จึงกลายเป็นเหมือนเกราะที่ห่อหุ้มตัวตนไว้โดยไม่รู้ตัว
งานคอลเล็กชั่นนี้มีองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมแทบทุกชิ้น
สำหรับผม สถาปัตยกรรมเป็นทั้งสิ่งที่ปกป้องตัวเรา และในขณะเดียวกันก็เป็น ‘กรอบ’ ไปด้วย กรอบที่ว่าจริงๆ ไม่ได้หมายถึงโครงสร้างอาคารเท่านั้น แต่รวมถึงสเปซที่เราสร้างขึ้นเอง เหมือนตอนเด็กๆ ที่เราชอบเอาหมอนมาวางล้อมรอบตัวเพื่อให้รู้สึกปลอดภัยและอบอุ่น ความรู้สึกเล็กๆ นั้นกลายเป็นแรงบันดาลใจสำคัญในการสร้างผลงานชุดนี้
